Een van de voorwaarden om goed te coteachen is dat je elkaar goed moet kennen…
Laten we bij het begin beginnen: Hoe hebben wij elkaar eigenlijk leren kennen?
Marlies startte haar deeltijdbaan met een invaller, genaamd Lidy Berg. Omdat zij ieder op verschillende dagen werkten hadden zij elkaar nog nooit ontmoet. Overdracht verliep via mail en schriftjes.
"Was dat niet lastig voor de leerlingen?" zult u denken. Of hoe was er afstemming over de aanpak van de dagelijkse gang van zaken?
Nou… dat hoefde dus niet! Lidy haar aanpak en die van Marlies sloten naadloos op elkaar aan.
Waren zij dan geheel en al hetzelfde??
Nee!
Na de eerste ontmoeting werden de verschillen al gauw duidelijk.
Zo kun je aan de kleur van de kleding en de grootte van de oorbellen zien met wie je van doen hebt.
U moet weten, Lidy is verzot op de kleur paars. Van sjaaltje tot oorbel, van laarzen tot bril.
En Marlies? Die vindt paars vre-se-lijk!
Zijn er nog meer verschillen?
Ja, Marlies heeft kleine kinderen en Lidy heeft kleinkinderen.
Wat we gemeen hebben is een groot hart voor de leerlingen en De Linde.
Een open blik en onderzoekende houding.
Daarom was het niet zo vreemd dat toen coteaching een plaats binnen De Linde kreeg, Marlies en Lidy zich direct aanboden en vol enthousiasme in de theorie en de praktijk doken.
Inmiddels zijn we nu anderhalf jaar aan het coteachen en hebben al veel van elkaar geleerd, op het gebied van omgaan met leerlingen met een cognitief laag niveau, het aanbieden van zaakvakken en het aanbieden van een rijke leeromgeving.
En de leerlingen? Wat hebben die geleerd?
We hebben het ze gevraagd en ze gaven allen aan meer te leren, maar het vooral ook fijn te vinden om twee juffen te hebben omdat “je dan altijd aan de beurt komt”.
Lidy Berg & Marlies de Bie
Coteachers VSO2